homeMedisch

inleiding

inhoudsopgave

alzheimer

apps

apotheek

bijholteontsteking

blaar

blindedarmontsteking

bloeddruk

bloedneus

bppd

brandwonden

buikgriep

dementie

eczeem

griep

hoesten

huiddesinfectie

jeuk

keelontsteking

koorts

koortslip

likdoorn

links

literatuur

longontsteking

lyme

malaria

oorontsteking

parkinson

pijn

prostaat

reisziek

reizigers-diarree

schaafwond

slaapmiddelen

steenpuist

suikerziekte

tia

uierzalf

vaccinaties

verkouden

verstopping

vliegreis

woordenboek

wratten

Blindedarmontsteking     wiki      appendicitis

Wat is het:
Een (meestal) bacteriële ontsteking van het wormvormig aanhangsel van de blindedarm. Een ontsteking van de blindedarm zelf is zeer zeldzaam, het betreft meestal alleen het aanhangsel (appendix vermiformis). Komt vooral veel voor in de leeftijd van 10 tot 30 jaar. Bij kinderen onder de 10 en vrouwen boven de vijftig vaak moeilijk vast te stellen omdat de gebruikelijke symptomen dan niet altijd voorkomen.
Waarschuwing. Het uitstellen van medische behandeling kan leiden tot het dragen van een stoma, voor een aantal maanden of het hele leven. Stel het inroepen van medische hulp nooit uit als je blindedarmontsteking vermoedt. Een gebarsten appendix kan fataal zijn. Als je naar de eerste hulp gaat en zonder behandeling naar huis wordt gestuurd, zorg dan dat je teruggaat om opnieuw onderzocht te worden als de symptomen verergeren. Het is niet ongebruikelijk dat symptomen na verloop van tijd verergeren totdat een operatie noodzakelijk is.

Symptomen:
Wacht niet te lang, want dan bestaat het risico dat de blinde darm scheurt, en dat kan levensgevaarlijk zijn. De symptomen komen meestal op in een tijdsbestek van 12 tot 18 uur en worden steeds erger.

  • meest voorkomend:
    • meest voorkomend: een doffe of scherpe buikpijn rondom de navel die uitstraalt naar de rechterkant van de onderbuik
    • verminderde eetlust
    • maag- en/of darmproblemen zoals misselijkheid, diarree en verstopping, vooral als het gepaard gaat met overgeven
    • koorts, als de temperatuur boven de 40°C komt, ga dan onmiddellijk naar het ziekenhuis; als deze rond de 38°C ligt maar je verscheidene andere symptomen hebt, ga dan zo snel mogelijk naar het ziekenhuis
    • koude rillingen en bibberen
    • rugpijn
    • geen winden kunnen laten terwijl je wel aandrang hebt
    • tenesmus = pijnlijke of krampachtige aandrang om te poepen
    • let op buikpijn. De blindedarm bevindt zich bij de meeste volwassenen rechtsonder in de buik, op een derde tussen de navel en het heupbot. Let op dat dit bij zwangere vrouwen anders kan zijn. Let op of je een "pad" van pijn voelt. De scherpe pijn kan uitstralen van je navel naar het gebied direct boven je appendix (het punt van McBurney) 12 tot 24 uur nadat de symptomen zijn begonnen. Als je een dergelijke progressie bemerkt, ga dan meteen naar het ziekenhuis. Bij volwassenen verergeren de symptomen vaak binnen 4-48 uur. Als de diagnose blindedarmontsteking is gesteld, is dit een spoedgeval
    • druk op je buik. Als het zelfs te pijnlijk is om aan te raken, vooral in het gebied rechtsonder, overweeg dan naar de eerste hulp te gaan. Het kan ook heel gevoelig zijn als je op je onderbuik duwt. Controleer op gevoeligheid bij terugveren. Als je rechts onder in op je buik drukt en een scherpe pijn voelt terwijl je de plek snel los laat, kan het zijn dat je een blindedarmontsteking hebt en moet je medische hulp zoeken
    • let op hardheid. Als je op je maag of buik drukt, kan je vinger dan een beetje in het orgaan verdwijnen? Of voelt je buik ongewoon hard aan? Als je dat laatste merkt, kan je opgeblazen zijn, wat nog een symptoom is van blindedarmontsteking. Als je buikpijn hebt, maar geen verminderde eetlust of misselijkheid, dan is het misschien geen blindedarmontsteking. Er zijn allerlei redenen waardoor je buikpijn kunt hebben, waarvoor je niet naar het ziekenhuis hoeft. Als je twijfelt, bel dan je huisarts, vooral als de pijn langer dan 3 dagen aanhoudt.
    • probeer rechtop te staan en te lopen. Als je dit niet kunt doen zonder hevige pijn, heb je misschien blindedarmontsteking. Daarnaast kan je merken dat de pijn vermindert door op je zij te liggen en in de foetushouding te gaan liggen. Onderzoek of de pijn erger wordt als je hoest of bij het maken van schokkende bewegingen.
    • bij zwangere vrouwen en kinderen kunnen de symptomen anders zijn. Bij zwangere vrouwen kan het lastig zijn om de pijn te lokaliseren, omdat de blindedarm dan hoger zit. Bij kinderen jonger dan 2 jaar gaat de buikpijn vaak gepaard met overgeven en zwelling van de buik. Peuters met een blindedarmontsteking willen niet eten en zien er soms ongewoon moe uit. Ze weigeren misschien zelfs hun favoriete snoepjes te eten. Bij oudere kinderen lijkt de pijn op die bij volwassenen, beginnend bij de navel en uitstralend naar de rechteronderkant van de buik. De pijn gaat niet over als het kind gaat liggen, en wordt juist erger als het kind gaat bewegen. Als de blindedarm bij een kind scheurt ontstaat hoge koorts.
  • minder voorkomend:
    • pijn bij het plassen
    • overgeven voordat de buikpijn begint

Veel van deze symptomen komen ook voor bij buikgriep. Het verschil is dat de pijn in bij buikgriep heel algemeen is en niet specifiek op een bepaalde plek.

Oorzaak:
Onbekend

Hoe te voorkomen:

  • preventie
    • niet
  • profylaxe
    • niet

Diagnose:
Zie symptomen.
Check ook koliek. Hevig samentrekken van de buik wordt veroorzaakt door krampen of samentrekkingen van de appendix. Dit kan veroorzaakt worden door verstopping, een tumor, littekenweefsel of lichaamsvreemde stoffen. Aanvankelijk dachten artsen dat een appendix niet kon "rommelen". Pijn kan voorkomen tijdens langdurige periodes en het kan komen en gaan. Koliek kan moeilijk te diagnosticeren zijn, maar uiteindelijk kan het resulteren in acute blindedarmontsteking.

Behandeling:

  • zelf
    • neem geen (!) medicijnen voordat je bent behandeld. Als je denkt dat je een blindedarmontsteking hebt is het belangrijk dat je de situatie niet erger maakt terwijl je wacht op behandeling op de eerste hulp. Hier volgt wat je moet vermijden terwijl je wacht op behandeling.Neem geen laxeermiddelen of pijnstillers. Laxeermiddelen kunnen je darmen verder irriteren, en pijnstillers kunnen het moeilijker maken om verergering van buikpijn op te merken. Neem geen maagzuurremmers. Die kunnen de pijn verergeren die geassocieerd wordt met blindedarmontsteking. Gebruik geen warmtekompres, daarvan kan een ontstoken blindedarm scheuren. Eet of drink niets tot je bent onderzocht, want dat kan leiden tot complicaties als je geopereerd moet worden.
    • ga naar de eerste hulp. Als je vrij zeker weet dat je blindedarmontsteking hebt, ga dan geen afspraak maken met de huisarts voor een paar dagen later. Ga zo snel mogelijk naar het ziekenhuis. Blindedarmontsteking kan levensbedreigend zijn als de appendix openbarst zonder behandeling. Pak wat spullen in voor de nacht, zoals een pyjama en je tandenborstel. Als je blindedarmontsteking hebt, word je geopereerd en moet je 's nachts blijven.
    • beschrijf je symptomen bij de eerste hulp. Wees voorbereid op een vragenlijst en vertel de verpleegkundige dat je denkt dat je een blindedarmontsteking hebt. Je komt dan op een lijst met patiënten die zorg nodig hebben naar gelang de spoed van hun problemen. Dat betekent dat als iemand met hoofdletsel wordt binnengebracht, je misschien even moet wachten. Raak niet in paniek als je moet wachten. Als je eenmaal in het ziekenhuis bent, ben je een stuk veiliger dan thuis - zelfs als je appendix barst in de wachtkamer, kunnen ze je snel naar de operatiekamer brengen. Probeer geduldig te zijn en je aandacht af te leiden van de pijn.
    • weet wat je kunt verwachten van het onderzoek. Als je bij een arts komt, zul je de symptomen opnieuw moeten beschrijven. Beschrijf afwijkingen in je spijsvertering (zoals verstopping of overgeven) en probeer de dokter te vertellen wanneer je voor het eerst de pijn hebt gevoeld. De arts zal je gaan onderzoeken op symptomen van blindedarmontsteking. Bereid je voor op gepor. De dokter zal hard op je onderbuik drukken. Hij of zij controleert op buikvliesontsteking, of de infectie die het gevolg is van een gebarsten appendix. Als je buikvliesontsteking hebt, zullen je buikspieren verkrampen als erop wordt gedrukt. De dokter kan ook een snel rectaal onderzoek doen.
    • verwacht extra onderzoeken
      • laboratoriumtests en een scan of echo kunnen nodig zijn om de diagnose te kunnen stellen.
      • bloedonderzoek. Er wordt gekeken of er te veel witte bloedcellen in het bloed zitten, wat een teken is van infectie. De bloedtest kan ook laten zien of er een disbalans van elektrolyten is, of uitdroging, want dat zou de pijn ook kunnen veroorzaken. De arts doet misschien ook een zwangerschapstest om die mogelijkheid bij vrouwen uit te sluiten.
      • urine-analyse. In de urine kan een eventuele blaasontsteking worden aangetoond, of een niersteen die de buikpijn veroorzaakt.
      • echo. Een echo van de onderbuik kan laten zien of er een verstopping, zwelling of scheur in de blindedarm zit, of iets anders dat de pijn kan veroorzaken. Een echo is de veiligste vorm van straling en wordt meestal als eerste ingezet om een beeld te krijgen.
      • MRI. Een MRI wordt gebruikt om een gedetailleerder beeld te krijgen van de organen, zonder een röntgenfoto te hoeven maken. Het MRI-apparaat kan wat claustrofobisch aanvoelen. Het is een kleine ruimte. De meeste artsen dienen een lichte roes toe om de spanning te verminderen. Het laat dezelfde dingen zien als een echo, maar dan gedetailleerder.
      • CT-Scan. De CT-scan maakt gebruik van röntgenstralen gecombineerd met computertechnologie om beelden te laten zien. Je krijgt eerst een oplossing te drinken. Als je daarvan niet hoeft over te geven ga je op de tafel liggen voor het onderzoek. Het is een snelle procedure en niet zo claustrofobisch als de MRI-scan. Deze test laat ook ontstekingen, scheuren of verstoppingen aan de blindedarm zien en wordt veel gebruikt.
    • onderga een blindedarmoperatie. De arts kan besluiten dat je inderdaad een blindedarmontsteking hebt. De enige manier om daar vanaf te komen is door de blindedarm te verwijderen. De meeste chirurgen hebben een voorkeur om dit te doen via een kijkoperatie, waarbij je een kleiner litteken overhoudt dan bij een zogeheten "open" operatie. Als de arts niet vindt dat je geopereerd hoeft te worden kan hij/zij je naar huis sturen om het nog 12 tot 24 uur aan te kijken. Gedurende die tijd mag je geen antibiotica, pijnstillers of laxeermiddelen nemen. Neem meteen contact met het ziekenhuis op als je situatie verergert. Misschien moet je wat urine meenemen als je terugkomt. Als je weer terug naar het ziekenhuis gaat voor nieuwe onderzoeken, zorg dan dat je niets eet of drinkt van tevoren, want dat kan problematisch zijn als je geopereerd moet worden.
    • neem je tijd om te herstellen. Tegenwoordig zijn blindedarmoperaties minimaal ingrijpend, de meeste mensen kunnen naderhand normaal leven met weinig tot geen complicaties. Het is echter nog steeds een operatie - dus zorg goed voor jezelf.
    • wen langzaam aan vast voedsel. Omdat je darmen net zijn geopereerd, moet je 24 uur wachten voordat je iets eet of drinkt. Je arts of verpleger vertelt je wanneer je weer kleine hoeveelheden vloeistof mag drinken, en wanneer je het mag opbouwen tot je weer vast voedsel kunt eten. Uiteindelijk kun je weer alles eten zoals normaal.
    • vermoei jezelf niet. Zie dit als een mooi excuus om lekker op de bank een paar dagen films te kijken. Ga na een paar dagen weer wat lichte activiteiten ondernemen, want je lichaam herstelt beter als je een beetje beweegt.
    • bel je dokter als je problemen bemerkt. Pijn, overgeven, duizeligheid, je slap voelen, diarree, bloed in de ontlasting, zwelling rondom de wond en verstopping zijn allemaal aanleiding voor een telefoontje naar de dokter. Ook als je weer dezelfde symptomen krijgt als voor de operatie moet je de huisarts bellen.
  • arts
    • zie hierboven

Besmettelijk?
Nee.

Extra info:
Mensen met speciale aandoeningen ondervinden wellicht niet de klassieke symptomen van blindedarmontsteking en hebben misschien gewoon een algeheel gevoel van malaise.

  • obesitas
  • diabetes
  • HIV-patënten
  • kanker- en/of chemotherapiepatiënten
  • patiënten met een getransplanteerd orgaan
  • zwangerschap (risico is het grootst tijdens het derde trimester)
  • baby's en jonge kinderen
  • ouderen

Bronnen:
link    link    link

Deze pagina is voor het laatst bijgewerkt op 20 september 2017.

Colofon      Disclaimer      Zoeken      Copyright © 2002-  G. Speek