|
|
Wat is het?
Orthomoleculaire therapie (ook wel nutritionele geneeskunde genoemd) richt zich op het optimaliseren van de gezondheid door het lichaam te voorzien van de
juiste moleculen in de juiste hoeveelheden. De term betekent letterlijk 'de juiste moleculen'.
|
Kernpunten van de therapie
- doel: het herstellen van het biologisch evenwicht en het bevorderen van zelfgenezend vermogen.
- middelen: er wordt primair gewerkt met stoffen die van nature in het lichaam voorkomen en uit voeding gehaald kunnen worden, zoals vitamines, mineralen, aminozuren en vetzuren.
- aanpak: omdat het vaak lastig is om optimale doseringen enkel uit moderne voeding te halen, maken therapeuten veelvuldig gebruik van hooggedoseerde voedingssupplementen.
- diagnostiek: vaak wordt er gewerkt met uitgebreide intakes, voedingsdagboeken en soms laboratoriumonderzoek (zoals bloed- of DNA-testen) om tekorten op te sporen.
Status en Vergoeding (2026)
- medische status: het wordt geclassificeerd als complementaire of alternatieve geneeskunde. De wetenschappelijke basis voor de effectiviteit van de therapie als geheel wordt door de reguliere medische wetenschap vaak betwist of als onvoldoende bewezen beschouwd.
- vergoeding: in 2026 bieden diverse zorgverzekeraars vergoedingen voor consulten vanuit de aanvullende verzekering, mits de therapeut is aangesloten bij een erkende beroepsvereniging zoals de MBOG of NWP.
- beoefenaars: er is een onderscheid tussen orthomoleculaire artsen (die een reguliere medicijnenstudie hebben afgerond) en therapeuten met een achtergrond in bijvoorbeeld diëtetiek of specifieke beroepsopleidingen.
Bronnen:
|