|
|
Wat is het?
Het is een zeldzame en extreme variant van schurft
die zeer besmettelijk is. Waar iemand met 'gewone' schurft meestal slechts 10 tot 15 mijten op het lichaam heeft,
kan dit bij scabiës crustosa oplopen tot miljoenen mijten.
|
Belangrijkste kenmerken
- symptomen: dikke, grijs-witte of gelige korsten (plaques) op de huid, vaak op de handen, voeten, knieën en ellebogen. In tegenstelling tot de gewone vorm is er vaak weinig tot geen jeuk aanwezig.
- besmettelijkheid: extreem hoog. Besmetting kan al plaatsvinden door vluchtig contact, het verblijf in dezelfde ruimte of via losse huidschilfers die mijten bevatten.
- risicogroepen: vooral mensen met een verminderde weerstand (bijv. door HIV, kanker of medicatie), ouderen en mensen met neurologische aandoeningen of verstandelijke beperkingen die niet (kunnen) krabben.
Behandeling en maatregelen
Vanwege de ernst en besmettelijkheid is een intensieve aanpak vereist, vaak onder begeleiding van een dermatoloog:
- medicatie: meestal een combinatie van orale tabletten (Ivermectine) en een medicinale crème (Permetrine). Soms worden ook keratolytische zalfjes gebruikt om de korsten zachter te maken zodat de medicijnen beter doordringen.
- isolatie: patiënten worden in zorginstellingen vaak in strikte isolatie verpleegd.
- hygiëne: alle kleding en beddengoed moeten op minimaal 60°C gewassen worden. Voorwerpen die niet gewassen kunnen worden, moeten minstens 7 dagen in een afgesloten zak bewaard worden.
- omgeving: de kamer van de patiënt moet grondig gereinigd worden en bij voorkeur een week niet gebruikt worden om overlevende mijten te doden.
Er geldt in Nederland een meldingsplicht bij de GGD wanneer scabiës crustosa wordt vastgesteld in een instelling.
Vermoed je dat je zelf of iemand in je omgeving symptomen van scabiës crustosa heeft? Neem dan direct contact op met een huisarts of dermatoloog.
Bronnen:
|